ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΣΟΥ, ΟΡΣΑΛΙΑ;

Orsalia_cover-page-001

Εικονογράφηση εξωφύλλου: Κατερίνα Σισκοπούλου

Εκδόσεις Πατάκη (Μάρτιος 2018)

Ο Σόλωνας, στην τρυφερή ηλικία των δέκα ετών, έρχεται αντιµέτωπος µε ένα από τα δυσκολότερα γεγονότα στη ζωή ενός ανθρώπου. Την απώλεια. Η αγαπηµένη του αδελφή Ορσαλία δεν είναι πια µαζί του. Ο θάνατός της κλονίζει τις ισορροπίες και ταράζει τις σχέσεις µέσα στην οικογένεια.

Ο καθένας βρίσκει τον τρόπο του να το αντιµετωπίσει: η µαµά κλείνεται στον εαυτό της, ο µπαµπάς µαγειρεύει συνεχώς και ο Σόλωνας αναζητεί παρηγοριά στην καλή του φίλη Λυδία και στην Αλεξία, την παιδοψυχολόγο που τον παρακολουθεί.

Οι µήνες διαδέχονται ο ένας τον άλλο και ο καιρός περνά. Θα µπορέσουν αυτοί οι τρεις άνθρωποι να το ξεπεράσουν και να βρουν τη δύναµη να συνεχίσουν; Ή µήπως κάποιες πληγές δεν είναι δυνατό να κλείσουν ποτέ;

Αν θέλετε να αγοράσετε το βιβλίο, πατήστε εδώ.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Απόστολος Πάππος-Elniplex

Δεν είναι μόνο καλογραμμένο και συγκινητικό το βιβλίο της Άντρης Αντωνίου, ούτε μόνο ένα δύσκολο εγχείρημα που πραγματικά κατόρθωσε να το δαμάσει και να το κάνει κάτι όμορφο. Πέρα από την έξοχη αφήγηση που σε τοποθετεί στη δική του ιδιαίτερη, νοσταλγική ατμόσφαιρα, το βιβλίο αναδύει με φυσικότητα ανθρώπους που πονούν, αποκαλύπτει σταδιακά τρόπους διαχείρισης της απώλειας, απενοχοποιεί τον πόνο και τη θλίψη και φανερώνει σε κάθε αναγνώστη μια σθεναρή πεποίθηση: ότι ο θάνατος μπορεί να είναι μόνο σωματικός αφού η μνήμη κρατά τους ανθρώπους μας πάντοτε παρόντες. «Ακόμα κι αν κλάψω, η Ορσαλία δε θέλω ποτέ να πάψει να υπάρχει στις κουβέντες μας», λέει προς το τέλος του βιβλίου η μητέρα στον Σόλωνα. Ακριβώς όπως ο καθηγητής Λιαντίνης μας παρότρυνε όλους: έτσι όπως δεν μπόρείτε να κρυφτείτε από τον θάνατο, μην τον κρύβετε κιόλας. Θάνατος είναι η λήθη.

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική εδώ.

Κέλλη Κρητικού-Athens Voice Gr

Η συγγραφέας Άντρη Αντωνίου αποφάσισε να προσεγγίσει αυτό το ευαίσθητο θέμα στο βιβλίο της με τίτλο «Πού πήγε το γέλιο σου, Ορσαλία;» με απλότητα, αμεσότητα, τρυφερότητα και χωρίς ίχνος υπερβολής και μελοδραματισμού. […] Ένα βιβλίο που συγκινεί και δείχνει τον δρόμο της αγάπης, τη δύναμη της ζεστής αγκαλιάς, τη λύτρωση που προσφέρουν τα λόγια και την αναγκαιότητα του πένθους και της εξωτερίκευσης του πόνου και των συναισθημάτων.

Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Advertisements