ΖΩΗ ΑΝΑΠΟΔΑ

11631_zwi_anapoda_cover-page-001

Εικονογράφηση εξωφύλλου: Κατερίνα Σισκοπούλου

Εκδόσεις Πατάκη (Ιούλιος 2018)

Η φωτογραφία που στολίζει τον µπουφέ στο σαλόνι της Ζωής δεν είναι αυτή που ήταν πάντα. Δεν είναι η φωτογραφία µε τους τέσσερίς τους – τον µπαµπά της, τη µαµά της, τη µικρή της αδελφή κι εκείνη. Όµως ούτε η καθηµερινότητα της Ζωής είναι αυτή που ήταν.

Ο µπαµπάς της έφυγε εδώ και λίγο καιρό από το σπίτι τους και µένει σ’ ένα δωµάτιο ξενοδοχείου. Η Ζωή περιµένει πώς και πώς τη µέρα που θα της ανακοινώσει πως επιστρέφει ξανά πίσω. Όταν τελικά ο µπαµπάς της αφήνει το ξενοδοχείο και µετακοµίζει σ’ ένα µικρό διαµέρισµα, η Ζωή νιώθει όπως ακριβώς την απεικονίζει η νέα φωτογραφία που έχει αντικαταστήσει την παλιά στην κορνίζα του σαλονιού τους. Σαν να κάνει τροχό στο πάρκο της γειτονιάς της και ο κόσµος γύρω της να µοιάζει αναποδογυρισµένος. Με το µυαλό και την καρδιά της πληµµυρισµένα σκέψεις και συναισθήµατα, καταγράφει στο ηµερολόγιό της όσα συνέβησαν εκείνον τον πρώτο καιρό που οι γονείς της χώρισαν. Εκείνον τον πρώτο καιρό που όλα γύρισαν ανάποδα.

Αν θέλετε να αγοράσετε το βιβλίο, πατήστε εδώ.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ιωάννα Μπαμπέτα-Ελληνοκαναδική εφημερίδα Γνώμη [Τεύχος Οκτωβρίου 2018]

“Μια ιστορία που δεν ωραιοποιεί καταστάσεις. Μέσα από τα μάτια της δωδεκάχρονης ηρωίδας βλέπουμε αλλά και βιώνουμε όσα ζει. Και αυτά που ζει δεν είναι εύκολα. Επιτυχημένα η συγγραφέας μάς μιλά για το διαζύγιο και πώς το βιώνουν όλοι μέσα στην οικογένεια. Άρνηση, θυμός, θλίψη, αποδοχή. Γιατί η αλήθεια είναι πως χρειάζεται χρόνος για να αποδεχτείς τον αναποδογυρισμένο κόσμο σου. Κι όταν, τελικά, τον αποδεχτείς μπορείς και να τον κάνεις καλύτερο”.
Μαίρη Μπιρμπίλη-Elniplex
“Η Άντρη Αντωνίου γράφει μια τρυφερή ιστορία με θέμα το διαζύγιο. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση της έφηβης ηρωίδας είναι άμεση και απολαυστική με μικρή δόση χιούμορ που επιβεβαιώνει ότι η ζωή είναι γλυκόπικρη σε αρκετές εκφάνσεις της. Η ομορφιά του βιβλίου δεν έχει να κάνει με τα περιστατικά που παρουσιάζονται αλλά με τον τρόπο που τα αφηγείται η συγγραφέας μέσω της ηρωίδας της. Οι παρομοιώσεις που χρησιμοποιούνται είναι ευρηματικές και εύστοχες όπως για παράδειγμα όταν η Ζωή περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο η ημέρα της εξελίχθηκε σαν ασανσέρ! Το ίδιο ισχύει και για τον κάθε μικρό, σχεδόν ποιητικό «επίλογο» της ημερήσιας καταγραφής του κοριτσιού”.
Advertisements